Bir mucize olur

             

                 Sonra birgün bir mucize olur aşkın o en son masum katili sana geri döner.Seni aşkından mahrum bırakarak bir kez öldüren o sevgili sana daha büyük bir aşkla ,sana yepyeni bir hayatla geri döner.Yokluğunda burnunu sızlatan o kokusuyla yapayanlız gecelerinde deliliğin eşiğinden seni alıp çıkarması ve sana yalnızca bir kez olsun yeniden dokunması için çılgınca özlediğin o elleriyle o cömert merhametiyle ve yeryüzünü daha yaşanır kılan sevgisiyle geri döner sana.Çıldırırsın mutluluktan ; kollarına sonsuzluğu kucaklar gibi kucaklarsın onu.Dokunmaya bile kıyamazsın.Affetmişsindir işte.her şeyi Affetmişsindir onu affederken.Tüm duyarsızlıkları tüm unutuluşları tüm kırgınlıkları tüm acımasız aşkları affedip hayatla yeniden barışmışsındır.Yeniden doğmuşsundur.Karanlıktan kurtulmuş , güneşine kavuşmuşsundur. Mutluluk senin için yalnız her şeyi geride bıraktığında hatırladığın olamaz artık.Mutluluk ellerindedir ona dokunursun.Öylesine değerlidir ki sevgiliyle geçirdiğin her an,o mutluluğu doyasıya yaşamak tüm hücrelerine sindirmek ,o karanlık , o umutsuz hiçliğin acısını çıkartırcasına onu ölümüne hissetmek istersin.Bİr ilişkinin o gündelik rutinleri ,senin aşkını tüketmek ne kelime damla damla çoğaltır.Bir nehir gibi çoşkuyla çağııldarsın.
         

           Sevgiliyle geçirilen en sıradan an bile bir mucize gibidir .Asla tüketemezsin asla sıkılmazsın.Anlar günler onun yanında aşkının çoşkusuyla kısaldıkça kısalır.Onun dışında her şey anlamını yitirir. Her an değerlidir.Aşkını yanı başında solumadığın her an, o büyük yitirilişi hatırlatan yeni bir yitiriliş demektir senin için.Ve en mutlu anlarında bile o yitirilişi yüreğinde taşırsın. Aşkı bu hayata sığdırabilecek en sınırsız haliyle yaşadığın anlarda o hep unutmak istediğin ama yüreğinden söküp atamadığın yeniden yitirme korkusu gelip boğazına düğümleniverir.O korkuyla mutluluğuna daha çok sarılır aşkını içinde daha çok büyütürsün.O korkunun içinde bir boşluk gibi açılmasından o boşluğun seni içine çekmesinden korkarsın en çok.O büyünün bozulmasından korkarsın.

         Ne kadar affetsen de sevgilinin o eski acımasız yüzüyle yüzleşmekten korkarsın . Kanayarak umutsuz bir çocuk gibi Tanrı'ya yalvararak yakaladığın o mucizeyi yitirmekten korkarsın !!!