Bir Damla Aşk Giriş

Bir damla aşk giriş..

Gözlerimi açtığımda güneş yeni doğmuş gibi soluktu. Ne kadar süredir uyuyordum nasıl uykuya daldım bilmiyorum. Dün gece yaşadıklarım gerçek miydi yoksa rüya mıydı? Göğsüme oturmuş bir ağrı vardı hissediyordum ama acıtmıyordu sanki. Ya ben artık hissizleşmiştim ya da tam olarak olan biteni idrak edecek kadar ayılamamıştım.

        Koltukta uyuyakaldığımdan her yerim acıyordu. Kalkmaya mecalim yoktu. Sehpaya uzanıp son kalan sigaramı alıp yaktım. Ağzımın içi kül tablası gibiydi. O an tek isteğim sıcak bir şeyler  içip kendime gelmek ,ağzımın tadını yerine getirmekti. Var gücümü toplayıp koltuktan kaktım. Mutfağa giderken aynamdaki yansımama bakıp durdum.

     Ağlamaktan yüzüm gözüm şişmiş,  gözaltı morluklarım daha da belirginleşmişti. Solgun yüzüm , hareketsiz , hissiz bedenimle  yaşayan bir ölü gibiydim .Bu hale nasıl gelmiştim? Yaşam sevincimi elimden almışlardı sanki. Acıdım kendime. Midem bulandı .Midemin bulantısıyla tuvalete koştum. Kustum . Kustukça gözlerimden yaşlar iniyor ama rahatlıyordum. Gögsümdeki o ağrı daha da şiddetlenmişti  . Canım çok yanıyordu. Titremeye başladım  ve  olduğum yerde yığılıp kaldım.

   Artık yoksun sevgilim. Artık biz yokuz. Bizi biz yapan şey paramparça kırık dökük. Sen gittin arkana bile bakmadan. Oysaki söz vermiştik birbirimize bu bedenlerde beraber yaşlanacağımıza. Peki ne oldu da tutamadık sözlerimizi? Ne oldu da sensiz yaşamaya gücüm yok diyen insan bir anda yok etti bizi?