HAYAT

                                                               HAYAT

   Rüzgar bedenimi yalarken , denize vuran dalgalar da hayatın ritmini oluşturuyordu. Beynimdeki sesleri dinlemeye başladım . Beynimin içinde ne çok ses varmış ben onları dinleyip anlamlandırmaya çalışırken hayatta  tıpkı zaman gibi akıp gidiyormus ve ben hep geç kalıyormuşum hayata. Sonra tutamadıklarıma üzülür olmuşum. Sanki tutsam faydası olacakmış gibi..

  Kafamın içindeki sesleri dinlerken , düşüncelerin içinde kendimi kaybederken durup dedimki kendime ne biçim bir hayat bu ? Son 1 seneyi düşünüyordum o anda .. Son 1 senede ne değişti ki hayatımda ? Yine kalp kırıklıkları yine yenilmişlikler vazgeçişler , gitmeler , şansızlıklar  elimde kalan umutlar  daha nice olumsuzluklar ... 

  Sonra etrafımdakileri düşündüm . Kim mutluydu ki kim gerçekten çok mutluydu ? Hiçkimse ! O kadar fazla sahtelikleri gördümki , yüzünde kocaman yalandan bir gülümse , mutluyumun altında yatan kocaman bir yanlızlık . Anı , günü kurtarmak için yanaşılan arkadaşlıklar , mecburen yüzüne güldüğün insanlar , sevmesende seviyorum dediklerin ,istemesende gittiklerin , yapmak istemediğin fedekarlıklar  ve buna benzer bir sürü sahte oyunlar ... Bunları görüp sustuğum sessiz çığlıklarımın esiri oldum şimdi. 

   Mutsuzluğumuzun sebebi çok fazla tükettiklerimiz mi ? doymuşluğumuzun ardından gelen kocaman bir boşluk mu ? Yoksa bosluklarımızı doldurmak için yüzümüze giydiğimiz anlamsız maskeler mi  ya da doymamışlığın verdiği açgözlülük mü ?  Bana kalırsa hepsi ..

   Hayatın en önemli yanlarından biri insan ilişkileriyken onlar bile artık kötüye gidiyo  belkide cok uzun zaman önce ilişki denilen kelime hayatımızdan gitti ... Çünkü artık ilişkiler çıkar ilişkilerine döndü ..İnsanlar artık kimseye tahammül edemiyor , sorumluluktan kaçınıyor , kimse kimseye güvenmiyor .paylaşmıyor sevgi nedir bilmiyor , bencil

   Farkettim ki insan ne parasızlık için ağlıyor  ne aç kaldığı için ağlıyor ne tatile gidemediği için nede işsiz kaldığı için . İnsan en çok ilişkiler yüzünden ağlıyor  . Dostunun attığı kazık yüzünden sevgilisi terkettiğinden veya sevmediğinden , aldattığından ,gerekli ilgiyi göstermediğinden aramadığından vs . Peki ya bu neden böyle ? Çünkü ilişkiler olmadan kendini tanıma fırsatını bulamıyorsun . Her çıkardığın her aldığın ders seni bir sonraki ilişkine hazırlıyor . Ve bu şekilde olgunlaşıyorsun kendini tanıyorsun farkındalığını artırıyorsun ama yinede en çok canımızı acıtan ilişkilerimiz oluyor . Çünkü insanlar sevgiden ilgiden uzaklaştıkça boşluğa düşüyor ve bu boşlukları doldurmak için gerçek anlamlardan uzaklaşıyorlar. 

   

   

    Farklı farklı bir sürü insanla tanıştım . Hayatlarına baktım yaşam tarzlarına baktım hepsi mutlu gibi sanki . Ama hepsinin mutluluğu bir nedene bağlı . Kimi alkolle mutlu kimi maddeyle mutlu kimi parayla mutlu kimi sevgilisi var diye mutlu Ellerinden bunları alsam mutsuzluluğun dibine vuracaklar farkında değiller .. Mutluluğu nedenlere bağlarsan asıl mutluluğun ne demek olduğunu 

bilmeyeceksin .

       Hayata küsmüşlüğüm yada bu anlamsızlıkların sahteliklerin içinde umutsuzluğumu kaybetmiş değilim belki insanların tümünü değiştirebilme , sevgiye inandırmaya , mutluluğun kendi içinde olduğunu anlatmaya gücüm yok 

ama bir yerlerde benim gibi sevgiye inanan , dünyanın sahteliklerinden sıkılmış , paylaşımcı , değer yargıları olan birileri mutlaka vardır .

       Karanlık her zaman var ama aydınlığı bulmak senin elinde . Sevgiyle gittiğin her yol aydınlığa çıkar .. Çünkü herşey SEVGİDEN !!!